„Drodzy bracia i siostry, przez czterdzieści dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym

Grób. Dzisiejsza liturgia Słowa konfrontuje nas z grobem – tak jakby chciała w ten sposób przygotować nas na wydarzenia nocy Wielkiego Piątku i ciszy Wielkiej

„Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie” – śpiewamy powtarzając refren Psalmu. To już trzecia niedziela Wielkiego Postu. Trwamy nadal w tym szczególnym okresie liturgicznym, który

Druga niedziela Wielkiego Postu zaprasza nas do drogi. Do wyjątkowej drogi, w którą nie jest wpisane „rozbijanie namiotów”, ale gotowość na ciągłą dynamikę – bo

Rozpoczęliśmy Wielki Post. To szczególny czas w liturgii Kościoła, w naszej drodze wiary. W tym roku bardzo przemawia do mnie obraz wyprowadzenia z niewoli –

Dzisiejsza liturgia Słowa poświęcona jest prawdziwej mądrości – nie tej ludzkiej, przemijającej, ale tej, która pochodzi od samego Boga, która dana jest nam przez Niego.