„Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie” – śpiewamy powtarzając refren Psalmu. To już trzecia niedziela Wielkiego Postu. Trwamy nadal w tym szczególnym okresie liturgicznym, który

Druga niedziela Wielkiego Postu zaprasza nas do drogi. Do wyjątkowej drogi, w którą nie jest wpisane „rozbijanie namiotów”, ale gotowość na ciągłą dynamikę – bo

Rozpoczęliśmy Wielki Post. To szczególny czas w liturgii Kościoła, w naszej drodze wiary. W tym roku bardzo przemawia do mnie obraz wyprowadzenia z niewoli –

Dzisiejsza liturgia Słowa poświęcona jest prawdziwej mądrości – nie tej ludzkiej, przemijającej, ale tej, która pochodzi od samego Boga, która dana jest nam przez Niego.

„Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele” – te słowa słyszymy w dzisiejszym pierwszym czytaniu.

„Oto mój sługa…” – tak rozpoczyna się dzisiejsza liturgia Słowa. O kim mowa? Wiemy, że pieśni o Słudze z proroka Izajasza odczytywane są jako słowa